Daha önce düşündüğüm gibi düşünmüyorum. Bunu en güçlü bir biçimde okurken hissedebiliyorum. Önceden kolay olan bir kitaba ya da uzun bir makaleye daldığımda. Zihnim önceleri, konunun anlatılışına ya da biçimine aniden sarılırdı ve metnin uzun kısımları arasında ağır ağır dolanarak saatler harcardım. Bu artık nadir görülen bir durum.
Dijital dünyaya olan bağımlılığımız bir materyal pahasına ortaya çıkıyor. Her defasında Apple yeni bir iPhone ya da iPad halka sunduğunda dünya çıldırıyor. Fakat ne fark eder? Neden ‘smartphone’ (Akıllı Telefon) ve tabletler bu kadar önemli oldular?
Hepimize potansiyel birer terörist olduğumuz gözüyle bakılmaktadır. İngiltere’de, Amerika Birleşik Devletlerinde, Avustralya’da veya Ortadoğu’da bir ülkede yaşıyor olmamız hiç bir şeyi değiştirmez. Vatandaşlık kavramı artık hükümsüz kalmıştır.
Buna karar verdim. Çünkü akıllı biri olsam: AKP'nin yanında olduğumu, Recep Tayyip Erdoğan'dan başka büyük olmadığını ülkemde on iki milyondan fazla açlık sınırında insan bulunmadığını, üç milyon işsiz olmadığını, emekli ve işçilerin refah içinde olduğunu, yakında Avrupa Birliği'ne gireceğimizi, AKP hükümetinin muhteşem bir hükümet olduğunu söyleyip, istediğim kanalda en iyi parayla istediğim işi bulup, reklam filmlerinde boy göstererek, acayip para kazanır gül gibi geçinirdim.
Dinler açısından insanlık tarihinin en önemli üç şahsiyetinden biri olan Hz Muhammed’e yer vermeyen tarih kitabı herhalde bulunmuyor. Öte yandan laik ve demokratik hiçbir ülkenin örgün eğitiminde İncil, Tevrat, İsa’nın ya da Musa’nın hayatı ders olarak okutulmuyor.
İşte Libya savaşından çıkarılan ders bu. Sınavı geçen öğrenciler bir sonraki savaşa geçsinler.
Göründüğünün aksine, NATO aynı zamanda öğrenir. Avrupa Müttefik Kuvvetleri Komutanı, Amerikalı Amiral James Stavridis "O her zaman operasyonlarından ders çıkarır ve Libya ile yapmakta olduğumuz şey de bu" diyor.
Anımsarsınız, 4+4+4 taslağı gündeme geldiğinde, öğrencilerin ilk 4’ten sonra açıköğretime ya da çıraklığa gidebilir maddesi vardı; seçmeli dersler yoktu, 60 ayını dolduran çocukların ilköğretime başlaması konusu da. Eleştiriler de genelde 4’üncü sınıftan sonra zorunlu eğitimden ayrılma konusu üzerine yoğunlaşmıştı. Bu yaklaşımın arkasında imam hatiplerin orta kısmını açma niyeti olduğunu herkes biliyordu.
On iki yaşındaki çocuğu döven isyancılara orospu çocuğu demeyin.
Polis vahşetini teşvik eden ve onaylayan politikacılara orospu çocuğu demeyin.
Öğrencileri düşman gören kıdemli polis şeflerine orospu çocuğu demeyin.
Aşırı sol işgal etti diyerek baskıları meşrulaştıran belediye başkanlarına orospu çocuğu demeyin.
Dolandırıcılık ve hırsızlık ile zenginleşenlere, kana susayan diktatörlere övgüler düzen kralcıklara orospu çocuğu demeyin.
Bu yazıyı siz okumayın. Ona okutun. Ona... Canı sıkılmayana. Ne olup bittiğinden haberi olmayana... "Ama abi adamlar yapıyor be!" diyene okutun. "Abi sen de paranoya yapıyorsun be!" diyene okutun. Siz, "Ne olacak bu işlerin sonu?" derken sizin kederinize, endişenize karşı gülene okutun. "Abi onlar da hükümete karşı gelmeselerdi" diyene okutun. Umursamayana okutun bu yazıyı. Yoksa biz kendi aramızda konuşmuşuz ne yazar!
Şimdilerde 'büyük buhran' olarak adlandırdığımız 1929 krizi geldi, çattı.
Bütün fabrikalar boş boş dururken milyonlarca insanın neden işsiz, evsiz ve aç kaldığını anlamakta zorlandım.Kaynaklar değişmemişti.
Dünyanın en geniş katılımlı Küresel Ateist Kongresi 13-15 Nisan 2012 tarihleri arasında Melbourne'da yapıldı. 4000 kişi adam başı 400 dolar ödeyerek "dinsizleri" dinlemeye gitti. Kongreye katılanlar öyle sanıldığı gibi sakallı, orta yaşlı, asık suratlı bir avuç entelden ibaret değildi. Katılımcıların çok büyük bir bölümü gözlerinin içi gülen, heyecan dolu, sabırsız ve dinamik 20'li yaşlardaki gençlerden oluşuyordu.
Her Allah’ın günü koftiden, beş para etmez bir konu üzerinden maraza çıkarıldı.
Sahnede bitirim bir kabadayı; “anamı kesen ben, babamı kesen ben, kız kardeşini kesip ciğerini meze yapan gene ben, var mı bana yan bakan” tadında bağırıyordu.
Erdoğan siyaseti dokuz yıldır şoklama yöntemiyle milleti köleleştiriyor.
Şiirleriyle, sazlarıyla şehirlerine gelen insanları kendilerine tahrik saydılar. 400 yıl önce Sivas’ta doğan ve Osmanlı’nın baskılarına boyun eğmediği için idam edilip şiirleri yasaklanan halk ozanı Pir Sultan Abdal’ı anma şenlikleri için bir araya gelen aydınları kendilerine düşman bellediler.
Cemaat evleri/yurtları cemaatlerin tarikatların eğitime yönelik hamlelerinin en önemli ayağını oluşturuyor. Öğrencilerin kaldığı cemaat evleri sıradan bir öğrenci evi olmanın ötesinde muhafazakar yapının ideoloji merkezi olma işlevini de görüyor, devlet yurtlarının yetersiz bırakılması ile özel yurtların pahalılığının birleşmesi bu evleri oldukça “çekici” hale getiriliyor.
Emniyet'in internet sitesine giren ve sistemde yer alan bilgileri ele geçirdiğini belirten RedHack kendilerini "Ezilen insanların doğuşundan bu yana çizilen 'makus' kaderine, yine ezilen insanlar tarafından karşa çıkışın, başkaldırışın, bilişim ve iletişim teknolojileri alanındaki ismi" olarak tanımlıyor.
Başbakanın dindar “nesiller yetiştireceğiz” söylemi neye tekübül ediyor ve nerelerden buraya geliyor? Bu sorulara cevap verilmeden bu söylemin de aslı - astarı anlaşılamaz. Hatırlanacaktır, Erdoğan, iktidarının ilk dönemlerinin başında iki önemli argumanı dile getiriyordu:
Amacımız; Coca-Cola’dan yola çıkarak Amerikan tekellerinin yayılmacı politikalarını değerlendirmek ve anlamlandırmaktı. Bunu yaparken de Coca-Cola temelinde toplumların nasıl asimile edildiğini ve sosyal yaşamın her alanında nasıl bir McDonaldslaştırma sürecine girdiğinin bir analizini vermeye çalıştık.
Yazıyı ilk bulan insan hatıralarını yazsa kaç baskı yapardı bilmiyorum ama okuyacak kişilerden birkaçı bugün toplumsal reform yapmaya çalışan kişiler olurdu galiba.
Tarihin tekerrür ettiği gerçeği hala canlılığını koruyor. Toplumun ayakları benzer taşlara takılıyor.
Her asırda yalnız birkaç kişi düşünür, gerisi düşünenleri düşünürmüş... Durum Türkiye'de böyle de işlemiyor. İnsanlar düşünmüyorlar bile; çünkü düşünmek bir suç, düşünce sonucu gerçekleşecek eylem de suçun kanıtı haline dönüştürülüyor.
Kapitalizmin geçerli olduğu coğrafyalara egemen olabilmesi için üç ana silahı vardır. Bunlar, devlet otoritesini yıkabilecek güçte olan şirketler, medya-televizyon kuruluşları ve bankalardır. Kapitalizm bu üç ana koldan yaşam dediğimiz prosedürün altındaki platformu yavaş yavaş eline geçirir ve onun üzerinde gidip gelmeye başlarız.
Eklenen makalelerden haberdar olmak için e-mail adresinizi aşağıdaki kutuya yazarak kayıt olun...
